・・・⊂((・ω・))⊃～②SaRu　BloG～⊂((・ω・))⊃・・・

ออยลี่เซ็ตล่าสุด

โลเคชั้น รางรถไฟแถวบ้าน

ก็แค่เจอโดยบังเอิญ

ลองไปเดินเล่นแถวบ้าน

ก็ไม่คิดว่าจะเจอที่เจ๋งๆแบบนี้

เลยถ่ายแบบมันซะเลย

หนุกเป็นบ้า (บ้าจิงๆ)

ดีนะไม่ค่อยมีคนผ่านด้วย

มีแต่รถไฟผ่าน

ห้ามหมาเดินเล่น ชอบป้ายนี้จัง

เฮอะๆๆๆ ไว้เจอป้ายไรแปลกๆจะถ่ายมาลง

.......................................

ว่าด้วยเรื่องการทำงาน

โอย....

วันนี้ซวยแต่เริ่มเลย

ไปถึงถาดแรกอาสาไปเสริ์ฟเอง

เสริ์ฟเบียร์ แต่ยังไม่ทันไปไหนเลย

ยกถาดปุ๊บ โครมมมมมมมมม

เบียร์หกใส่ตัวเอง กูจะบ้า

อาบเบียร์ตั้งแต่เข้างานเลย

แต่ก็โอเควะที่ไม่มีเรื่องอีก

แล้วก็ดีที่ไม่โดนคนอื่น

แต่วันเสาร์ที่ผ่านมาเนี่ยดิ

ถูกขอร้องให้ช่วยไปทำเพิ่ม

ก็เลยไป แต่ดีหน่อยวันนี้หัวหน้าไม่อยู่

ไม่มีคนคอยจิกๆๆๆๆๆ

แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มีคนจิก

ก็มีพี่ด้วยกันนี่แหละ

ไม่รู้คิดไปเองรึป่าวว่าเค้าไม่ค่อยชอบตัวเอง

ก็เหมือนเค้าแปลกๆไปจากที่เจอกันตอนแรกๆ

บอกไม่ถูกอะดิ แต่ก็ไม่อยากจะคิดในแง่นั้นอะ

ว่าเค้าคอยจับผิดยังไงไม่รุ้

คือตัวเองอะรู้ตัวว่าทำงานหนักแค่ไหน

ไม่โวยวาย (ถ้าทนได้อะนะ)

ก็ทำๆๆๆมันงกๆๆ นั่นแหละ

แต่เหมือนกับว่าบางทีทำไรไปพี่เค้าไม่เห็น

มาเห็นตอนพัก ก็แค่กินน้ำแล้วคุยกะพี่บางคน

นิดๆหน่อย เค้าก็ทำหน้าไม่พอใจแล้วก็เดินมาบอกว่า

ถ้าอาหารยังไม่มาก็อย่ามายืนรอตรงนี้

ถ้าว่างก็ช่วยออกไปดูข้างนอกด้วย

ทั้งๆที่กูเพิ่งจะเดินเข้ามาเพื่อจะมาเก็บจาน

ที่แขกกินเสร็จมาให้ล้าง แล้วก็มากินน้ำ

แต่ก็ไม่อยากจะคิดอะไร

ก็ได้แค่ยิ้มให้ คะๆๆๆ

ไม่อยากจะให้มีปัญหา

ไม่อยากจะให้เค้าไม่ชอบไปมากกว่านี้

คิดไปเองก็เด๋วพรานจะไม่ชอบพี่เค้าไปอีก

เลยไม่คิด ทั้งๆที่รู้ตัวดีว่าทำอะไรไปมั่ง

ไม่ได้พักเลย บางทีแม่ครัว พ่อครัวยังพูดเลย

ว่าคนหายไปไหนหมด ทำไมมีแต่ไอ้ตัวเล็ก

มันมารับของไปเสริ์ฟคนเดียวเนี่ย

กูก็ไม่อยากจะอะไรก็แค่หัวเราะๆไป

ทั้งๆที่ ถ้ากูหายไปนะ คือกูหายไปเช็คห้องน้ำ

เพราะต้องดูแลทุกชม.

แล้วก็รีบๆทำแล้วก็รีบออกมาช่วยข้างนอกต่อ

เอาเหอะ เอาเป็นว่ากูทำตัวดีละกัน

ใครจะเห็นไม่เห็นก็ช่าง

ตัวเราเองรู้ดีก็เป็นพอ

ซักวัน ความดีมันก็คงจะส่งผลเอง

...............

ว่าด้วยเรื่องทำงานเสาร์ที่ผ่านมา

เป็นอะไรของกูเนี่ย

ซวยๆๆๆๆ.........

ทั้งๆที่อุตส่าไม่มีหัวหน้ามาจิก

แต่ก็ซุ่มซ่ามเอง

เดินถือถาดยำ ถาดลื่น

แต่ดีนะที่เซฟไว้ทัน เกือบโดนแขก

แล้วพื้นก็เลยเลอะนิดนึง

แล้วไอ้ตรงที่เลอะเนี่ยแหละ

รอบสอง เดินกลับมาลื่นเองครับท่าน

ตอนนี้เข่าข้างขวา เป็นรอยเช้าเบ้อเฮ่มเลย

เสร็จปุ๊บ เป็นบ้าไรก็ไม่รู้

มันจะมีเครื่องต้มกาแฟอะ

ตรงที่เค้าเอาไว้วางโถ เพื่อให้มันร้อนอะ

เออ...ตรงนั้นแหละ

มือขวาทั้งมือเลย

เอามือไปค้ำตรงนั้นพอดี

ขนลุกซู่.........

ทั้งตัว รีบเอามือไปจุ่มน้ำแข็งเลย

พอจุ่มลงโถน้ำแข็งเสร๊จปุ๊บ

ก็จะเอาโถไปให้เค้าล้าง

แต่ที่วางโถสูงหน่อย

พอยกปุ๊บ โถคว่ำ โจกกกกกกกกกกกก

เต็มๆหัวเลย

ดีนะที่มีน้ำแค่ก้นโถ

โอยย............

ซวยซ้ำซวยซ้อนซวยซ่อนเงื่อน

ซวยชิบหายย...............

แต่ก็โชคดีที่ไม่ไปโดนลูกค้า

วันนี้ก็คิดว่าจะไม่มีอะไร ได้ปิดร้านเร็ว

แต่มันก็มีจนได้ เค้าเรียกว่าตายตอนจบ

ตายอย่างเขียดเลย

เกิดเรื่องครับท่าน

แต่ไม่ใช่กูทำ

พนักงานผู้ช.ญี่ปุ่น

มันชื่อว่าคุมากิ อายุเท่าเรา

แต่กูเรียกว่า คุม่า

แต่เห็นพี่ๆบางคนเรียก ไอ้คุหมา

มันซวยจิงๆ

คือมันไปเสริ์ฟเครื่องดื่ม

ให้กะกลุ่มคนอ๊อฟฟิท

แม่งมากันทั้งบริษัทรึไงวะ

เยอะชิบหาย

แล้วซวยไง คือมันไม่ใช่ฝ่ายผิดนะ

คือมันไปเสริ์ฟ แล้วอีพวกนั้นแม่ง

คุยกันไม่สนใจ มันกะลังจะเอาวางลงโต๊ะ

พอวางปุ๊บ อีนี่เอามือมาปัดโดน

ห่าถ้าปัดใส่มันจะไม่มีไรเลย

เสือกใส่ตัวเอง แล้วไง กาแฟอะ

เสื้อขาวอีก กูอะยืนเช็ดโต๊ะอยู่ตรงข้ามพอดี

ไม่งั้นนะ คนที่ต้องไปเสริ์ฟน้าจะเป็นกู

ก็พอได้ยินเสียงแก้วแต่เลยหันไม่มอง

ก็นึกว่าจะไม่มีไรแล้ว

ไอ้ห่า ไอ้พวกคนญี่ปุ่นแม่งบ้าบอ

เราองแค่นี้ถ้าบ้านเราก็ขอโทดขอโพยก็จบละ

แต่จะแสดงความรับผิดชอบไงค่อยว่ากัน

แล้วอีนี่ก็ผิดเองด้วย

แต่ไอ้คุม่ามันก็ต้องขอโทดอยู่แล้วใช่มะ

ก็คุยๆไป อีนี่รีบไปล้างชุด ที่ร้านก็เลยหาเสื้อให้เปลี่ยน

ไม่พอเอาไปซักแล้วจะส่งให้อีก

กูรุ้มาทีหลังว่า ตอนแรกที่ร้านใสซองค่าซักให้

สามพัน แต่แม่งไม่เอาเว้ย บอกว่าต้องซักส่งไปให้ถึงที่

แล้วก็ให้อีนั่นกินฟรีหัวนึงเลย

สาดดด ทุเรส

เสื้อชั้นของดีนะ ผ้าห่าไรของมันจำชื่อมะได้

แต่กูรู้ว่าผ้าแบบนั้นแค่ขยี้น้ำก็ออกแล้ว

พี่คนนึงไปเห็นตอนมันออกมาจากห้องน้ำ

ขอบอกไม่มีรอยเลยครับ

มีแค่เปียกๆเพราะขยี้มา

โอย....กูจะบ้าตาย

ถ้าเป็นกูนะ

กูจะทำไง

ดีนะไอ้คุม่า อีเจ๊หัวหน้าไม่มาพอดี

ทางร้านก็เลยเป็นฝ่ายเสียตังค์ให้

เพราะรู้ว่ามันไม่ผิดสงสารมัน

แต่พี่บอกว่าเกิดมาแล้วกะทุกคน

ถ้าเราทำมันนะ มันเรียกร้องตายห่าเลย

บางทีต้องไปซื้อเสื้อผ้าของดีๆให้มันใหม่

ส่งซักบ้าง แล้วถ้าเสื้อมันแพงนะ

ตายไปเลย

เราต้องจ่ายเองด้วย ร้านไม่สนถ้าทำผิดเอง

โอว................

วันนั้นกูเลยร้องเพลง

ต้องมีซักวัน ต้องมีสักวัน

ของพี่ก็อต อยู่ในหัวตลอดเวลา

คือต้องมีซักวันแน่ๆ

วันนั้นของกู

แต่กูขอร้อง

อย่าเจอคนเรื่องมาก

อย่าเจอคนใส่เสื้อแพง

ไม่งั้น

เฮอะๆๆ............

ไม่อยากจะคิดเลย

อย่าเลยคะ

ขอร้องงงงงงงงงง