・・・⊂((・ω・))⊃～②SaRu　BloG～⊂((・ω・))⊃・・・

7/2

ลงเครื่องก็เหนื่อยเลยกู ของเยอะมากกกกกกกกก ป๊ำๆเป๋อๆ มือถือก็ใช้ไม่ได้อีก

จะบ้าตาย ตอนตรวจพาสปอต เค้าก็ถามว่าจะไปอยู่ที่ไหน เสือกไม่รุ้ที่อยู่อีก อะโน่

ในโตเกียวนี่แหละคะ ห่า ดีนะที่เค้าให้ออกมา แต่ดูท่าทางเค้าจะปลงๆ ออกมาเนื่อง

จากมือถือใช้ไม่ได้ เลยต้องซื้อการ์ด โทรหาท่านพ่อ บอกว่าปลอดภัยดี แล้วก็เสือกโทร

หาอาจารย์ที่จะมารับไม่ติดอีก ตุ๊มๆต่อมๆ มากๆๆๆ เกือบตกรถบัสอีก วิ่งสุดฤทธิ์ พอขึ้นไป

ก็เหลือบไปเห็นลุงฝรั่งคนนึง ใช้มือถือได้ ก็เลยหน้าด้าน กล้าพูดบ้าๆบอ ถามเค้าไป เค้าก็

ช่วยทำ สงสัยด้วยเพราะท่าทาง ตอแหล และสำเนียงที่ดัดจริต เค้าเลยช่วย แต่ก็ไม่ได้อยู่ดี

เครียดมากๆๆ จนหลับไป ตื่นมาถึงหน้าโรงแรมรีบลงเลยๆๆ แต่ปรากฏว่า ผิดที่เค้าเลยไล่ขึ้น

ไปนั่งต่อ you you next next อ่าวเหรอ เออๆ พอถึงมองหาตู้โทรศัพท์ก่อนเลย เดินไปถาม

ผู้ชายคนนึง ถามไปถามมา ปรากฏว่าคืออาจารย์ที่มารับ ก็เลยไปหอกัน ไฮโซ พานั่ง แท็กซี่

ก็คุยๆกันไประหว่างทาง พอถึง เค้าหันมาบอกว่า "ช่วยจ่ายด้วยนะ" หา....................อ่าๆ

แล้วก็ไปที่ห้องกัน เค้าบอกว่าคนที่อยู่ด้วยมีสามคน เกาหลีล้วน แต่ห้องที่อยู่เนี่ย

ยังไม่มีรูมเมท (เย็ส!) แล้วพอไปถึง ไม่มีใครออกมาต้อนรับกูเลยซักคน เลยเก็บของแล้ว

ก็เดินทางไปโรงเรียนต่อ ขากลับให้กลับเอง ก็เลยกลับมา ประมาณบ่ายสองได้ หาซื้อของใช้

แล้วก็โทรไปให้ป๊าช่วยดูโทรศัพท์ให้ แล้วก็ช่วยได้จิงๆด้วย (เย๊....................)

พอหิวลำบากเลย ทำห่าไรไม่เป็นรูมเมทก็ยังไม่กลับมา ของๆหอรึป่าว รึของพวกมันไม่กล้าจะใช้

แต่หิวน้ำอะจะให้ทำยังไง ก็เลยตะโกนไปที่ห้องนอนอันว่างป่าวว่า ขอยื้มหน่อยนะ

หิวน๊ามมมมมมมมมม ส่วนข้าวก็ซื้อกินเอา ทำห่ารไม่เป็นเลย.............. ดึกๆเล่นเน็ท ไม่อยาก

ออกจากเอ็มเลย เหงา แต่ก็ต้องพยายามเต็มที่ ถึงเหงาแต่ศรีต้องทนได้ เออช่าย ได้เจอรูมเมท

แล้วหนึ่งคน ชื่อ kim min yeong ทีแรกเค้าบอกชื่อมา แล้วก็ลืมเลย ก็เลยบอกว่าเด๋วมานะ

รีบวิ่งลงไปข้างล่าง ไปที่ช่องรับไปรษณีย์ เพราะมันมีชื่อคนพักติดอยู่ เลยไปยืนท่องๆๆๆๆ

แล้วก็วิ่งขึ้นไปคุยกะเค้าต่อ เฮอะๆๆๆ สมองกู มันจะเกินไปมั้ย

ปล. ร้อนนนนนนนนนนนนนนนนน

ปล.สอง เกาหลีพูดเก่งมากกกกกกกกกกกกกกกกกก

7/3

วันนี้มีสอบบบบบบบบบ เค้านัด สอง แต่ลืมไง ตืนมาเที่ยงรีบออกเลย นึกว่านัดบ่ายโมง

พอลงจากรถไฟถึงคิดออก เซ็งเลย ก็เลยไปหาไรกินแถวโรงเรียน ดีนะที่แถวนี้เจริญ

ไปกินราเมน ก็นะ สั่งถูก แต่เค้าเฉือกให้ผิด คือราเมนถูกนะ แต่กูไม่ได้สั่งเกี๊ยวซ่า

เค้าเลยบอกว่าโทดๆๆๆคะ แล้วก็เดินปเอาเงินมาคือสองร้อย เอ๊า....ไทยงง

ได้เวลาไปโรงเรียนก็ไปถึงเค้าก็พาไปห้องประชุมเลย เกาหลีเยอะมากกกกกกกกกกกกกกกกก

ไทยสองคน (รสมกูแล้ว) แล้วก็ได้เวลาสอบ ข้อสอบมีสี่แผ่น มาถึงสอบฟังสองข้อ โอ๊ยจิ๊บๆ

ยิ้มร่าเลย แล้วก็ทำต่อ โอ๊ย ได้เรียนพาท เช้าแน่ๆๆ (พาทคนเก่ง ) แต่พอมาหน้าสาม ห่า ไรวะเนี่ย

เหอะๆๆๆๆ เอ่อ...............อ่านว่าไงงะ เอ๋............... มีคำนี้ด้วยเหรอไม่เคยเห็น หา.................

คำถามยังงเลย แล้วกูจะวงข้อไหน.................. อ๋า.................

ตาย.................... เสร็จปวดฉี่มาก เลยรีบออกจากห้อง แต่พอออกปุ๊บ อาจารย์เรียกครับ

บอกไปสอบอินเทอร์วิว ต่อลย อ่าวห่า จะราดแล้ววววววววว ไปสอบ ก็ถามเรื่องทั่วไป

ชื่อไร เรียนไรมามั่ง อนาคตอยากทำไร ตอบอย่าสบายบื๋อ แต่จบด้วย อ๊ะ ...... ช่วยอ่าน

แผ่นนี้ให้ฟังหน่อย หา..............เอ่อ คันจิๆๆอ่านไม่ออกคะ จารย์บอกว่าไม่เป็นไรอันไหนไม่ออก

ก็เว้นเอา แต่ปัญหาคือ คำแรกเลย เลยอ่านขำๆ อันไหนอ่านไม่ออกก็ทำเสียง ตุ๊ดๆ แล้วก็อ่านจนจบ

ด้วยท่าทางทุลักทุเล กูเรียนบ่ายแน่ๆๆๆ แล้วก็ได้ร็ว่าคนไทยอีกคน พักหอเดียวกัน

ก็เลยรับหน้าที่พาไปหอแทน ก็นะ เย็นเลยนัดพี่ไทยอีกคนที่อยู่หอเดียวกัน ไปซื้อของใช้

แล้วก็ต้องแด๊กราเมนอีก แต่ในร้านนี่ดิ เอ๊ะ ไมเพลงมันคุ้นๆวะ あなたNIPPON　愛してるよ～

อ๊าวววววววว.....เพลง ไม้ กอล์ฟ โอ้โห หลอกหลอนกูมากเลย นะเนี่ย กลับมา ก็ได้เจอเกาอีกคนแล้ว

ชื่อ เอ่อ ชื่อไรวะ เด๋วคิดก่อน อ๋อๆๆๆๆ sung yong ไม่ต้องถามนะว่าจำได้ไง ก็ทำแบบคนแรกแหละ

เสร็จ ก็คุยกันอย่างเมาส์มัน เมาจิงๆเพราะมันชวนแดกไวท์ เค้าบอกว่าคนเกาหลีชอบกินมาก

เออช่าย สองคนนี้อายุเท่ากะเราเลย ก็เลยถูกคอหน่อย ไม่เกรง จบ..........

ปล. ที่ได้กินด้วยเพราะว่า อยู่ดีๆ ก็วิ่งหน้าตั้งเข้ามาที่ห้องกูแล้วก็บอกว่าออกมาดูหน่อยๆๆๆ ทีวีๆๆ

ไรวะ ไอ้เราก็งง นั่นๆๆๆ ชี้ไปที่คนๆคน เอ๊า พี่สาวเราหนิ ทำไมเหรอ พวกนั้นตอบมาว่า

เหมือนมากกกกกกกกกกกกก

(เฮอะๆๆๆๆ)

จบจิงๆๆๆ........................

เครคิต หมาเน่า มาอัพให้ 555+

จบ....................

edit @ 2007/07/04 00:43:33
edit @ 2007/07/04 22:35:45